Vandaag heb ik weer over de hei gewandeld met mijn coach van Care For Cancer. Omdat ik te weinig beweeg, is dat twee vliegen in een klap: een therapeutisch gesprek én bewegen in de natuur. Het was koud en guur, maar droog. We besloten vanwege de kou in beweging te blijven en niet te gaan zitten voor een kopje thee.
Zelfs de schapen gingen vandaag op een drafje terug naar de schaapskooi, alsof ze hun herder en haar border collie helemaal niet nodig hadden. In tegenstelling tot de vorige keer, toen ze op hun gemakje stonden te grazen en zich niets aantrokken van een enkele toeschouwer en ook niet zoveel van de border collie.
Het werd een luchtige ‘heidesessie’. Ik kijk terug op een hele fijne decembermaand. Het was druk, maar dat komt vooral door mijzelf. Doe het goed of doe het niet is nog altijd mijn motto; ik hou niet van half werk. Dus als we gasten krijgen wil ik lekker eten bereiden en een schoon huis. Gezellig en opgeruimd is het altijd wel, ik ben alleen niet zo van het poetsen. Ik had dus wat poetswerk in te halen, moest een logeerkamer in orde maken (lees: hele verdieping), boodschappenlijstjes samenstellen -ook voor vegetarische en/of glutenvrije eters-, boodschappen doen, bakken en braden.
Het begon de tweede week van december al. Onze oudste zoon had vlak voor zijn verjaardag twee studiegenoten uitgenodigd waar hij mee samenwerkt. Bij gebrek aan verjaardagsfeesten in verband met Corona, hebben we daar een mini-feestje van gemaakt. Ik had speciaal zijn favoriete appeltaart gebakken en zijn studiegenoten (een Portugese en een Zuid-Koreaan) konden dat ook zeer waarderen. En ondanks dat hun thuislanden mijlenver uit elkaar liggen, deed het stoofvlees ze allebei aan thuis denken. Grappig. Heel leuk om zo met verschillende culturen in aanraking te komen. Hoewel mijn zoon iets minder enthousiast was over de zijderupsen die zijn Zuid-Koreaanse studiegenoot voor hem gekookt had…
Twee weken later hadden we een heerlijke Kerst: eindelijk weer een volle tafel en veel gezelligheid met dierbare familie. Met vijf gasten in plaats van de toegestane vier (alsof we onze moeder alleen thuis laten zitten). Wel allemaal negatief getest op Corona. Het kerstmenu was eenvoudig, maar we hebben glutenvrije en vegetarische eters, dus er moet wel even over nagedacht worden. Sinds ik suikervrij eet bak ik minder taarten, maar ik ben het niet verleerd. Als je maar de juiste recepten hebt. Ik heb er zelf niet van gegeten en daar heb ik totaal geen moeite mee, maar ik heb wél iets geproefd van de heerlijke desserts die mijn nichtje had gemaakt.
Voor oudejaarsavond waren we door vrienden uitgenodigd; onze kinderen zijn ook goed bevriend met elkaar, dus het was heel fijn en waardevol om allemaal bij elkaar te zijn. We hebben enorm genoten van deze tijd met familie en vrienden. Uiteindelijk is dat menselijke contact het belangrijkste wat er is. Eigenlijk was de maand december zoals hij hoorde te zijn; zelfs het verboden vuurwerk was prachtig als vanouds 😉
Ik moest er een week van bijkomen, alle vermoeidheid kwam eruit, maar dat was het dubbel en dwars waard!
ps: het is nu drie uur in de nacht; gevalletje slapeloosheid ondanks de vermoeidheid, het blijft een raar fenomeen…