44. Happy

Een langgekoesterde wens van mij is gisteren in vervulling gegaan. Ik hou van hout en heb het al jaren over een cursus houtbewerking (meubelmaken), maar het kwam er nooit van. Tot gisteren! Ik was even vergeten hoe stoffig het kan zijn in een houtwerkplaats, kuch, maar wat heb ik ervan genoten om weer iets voor mezelf te doen!

Twee jaar terug stond ik te timmeren, zagen, boren en schroeven in de tuin, toen ik van de kinderbedden loungebanken maakte voor in de overkapping. Het idee dat onze kinderen daar op geslapen hebben en dat de bedden op een goede manier hergebruikt worden, vind ik heel fijn.

Ik ben redelijk handig en het ontbreekt me niet aan durf om iets nieuws aan te pakken, maar ik ben geen specialist, dus lang leve de klus informatie op internet! Het nadeel is alleen dat ik er enorm door geïnspireerd raak… Zo wil ik in de keuken een lange bank en een keukeneiland maken, een garderobekast inbouwen in de hal en nog veel meer.

Niet alles is terug te vinden op internet en het valt op dat het altijd goed gaat in die filmpjes en dat de moeilijke stukjes worden overgeslagen. Voor de fijne kneepjes van het vak moet je denk ik toch bij de vakman zijn, dus toen ik de houtbewerkingscursus zag van beqwaam, dacht ik ‘daar moet ik zijn’.

We waren met een klein en gemengd gezelschap, van een jonge vader tot een ouder echtpaar. De cursus houtbewerking is opgedeeld in acht modules die elkaar aanvullen. Je kunt ook alles doen in een cursusweek, maar dat is heel intensief en daar mis ik nu de energie voor. Ik heb voor het eerste gekozen en ga in ieder geval de eerste drie modules doen.

Gisteren hebben we een eenvoudig gereedschapskistje gemaakt, waarbij alleen handgereedschap werd gebruikt. Ik had nog nooit van een Japanse trekzaag gehoord, maar heb nu ervaren wat een fijn gereedschap dat is! Mijn linkerduim moest er wel aan geloven; er zat ineens bloed aan, waarschijnlijk van de scherpe tandjes van de zaag die ik iets te achteloos aan de kant heb geschoven op het werkblad. En er zit een kleine bloeduitstorting onder mijn nagel van het kleine hamertje wat ik heb gebruikt, hoewel ik niet bepaald voor het eerst getimmerd heb… Nou goed, mijn duim is wel wat gewend; vorige week had ik al een stukje vel afgesneden met een van mijn keukenmessen. Dat klinkt heel onhandig allemaal, maar in cijfers uitgedrukt gaat het 9,9 van de tien keer goed.

Twee mannen van de doe-het-zelf zaak die naast het leerbedrijf zit, zagen waarschijnlijk mijn happy face toen ik na afloop naar buiten kwam. Het toverde bij hen ook een glimlach op hun gezicht en ze wisten het antwoord al voordat ze vroegen of ik het leuk had gehad!

Ik kijk uit naar de volgende twee delen, waarbij ik weer nieuwe technieken, gereedschappen en ook machines ga gebruiken. Ik vind wel een plekje voor de bijzettafeltjes en krukjes!