Vandaag kan ik weer wat afvinken van mijn denkbeeldige to-do-lijst: ik mag mijn tweede verjaardag vieren sinds de borstkankerdiagnose. Zo ✅
Het voelt een beetje als een tweede leven, reservetijd vanwege de onzekerheid. Als een Russische roulette, waarbij je niet weet wanneer het klaar is. Iedere verjaardag vanaf de diagnose is er een.
Omdat ik elke dag maar neem zoals ‘ie komt, heb ik tegenwoordig niet zo’n uitgebreide to-do-lijst. In ieder geval wil ik nog veel verjaardagen kunnen afvinken; van mezelf en iedereen die mij lief is.
Vanwege het Corona virus zit ik al bijna een jaar in mijn eigen bubbel. We zien ‘live’ bijna niemand, omdat we het risico om ziek te worden willen beperken en ook niet willen bijdragen aan de verspreiding van het virus. Alleen voor de verzorging en begrafenis van mijn vader maakten we een uitzondering en ik had me dat niet anders kunnen voorstellen.
Mijn afspraak voor de oncologische fysiotherapie moest ik afzeggen toen het niet goed ging met mijn vader en toen het aantal besmettingen weer drastisch opliep, heb ik deze behandeling wederom uitgesteld. Maar ik realiseer me dat ik nog geluk heb gehad met mijn timing… Het moet een mokerslag zijn voor patiënten die te horen krijgen dat een noodzakelijke, levensreddende behandeling wordt uitgesteld, omdat er door de omstandigheden geen capaciteit voor hen is. Hoop houdt je op de been, maar probeer dan nog maar eens hoop te houden.
Ik vond mijn kankerdiagnose al overweldigend, laat staan dat de hele wereldbevolking met een onvoorspelbare ziekte te maken kreeg. Een wereldwijde gezondheidscrisis die polariseert en tot extreme reacties leidt. Soms overvalt het me allemaal, maar ik houd me voor dat het tijdelijk is en dat het weer beter gaat worden.
Van mijn zoon kreeg ik een geweldig lieve kaart voor mijn verjaardag met een shoptegoed en de belofte dat we samen op pad gaan zodra het weer kan. Ik kijk er nu al naar uit!
Tot die tijd houden we vol. Het is een cliché, maar het is echt waar: gezondheid is het grootste goed.
En zo is het zus!! Op nog heel veel verjaardagen samen XX
Graag, dat is een goed teken ❤️
Mooi gezegd, ik kan me niet voorstellen hoe het voelt om zo’n heftige diagnose te krijgen voor jezelf. Dat je anders in het leven gaat staan, dat geloof ik meteen. Uit ervaring weet ik dat met heftige gebeurtenissen je sowieso anders leert denken en gaat genieten van de dingen die wel goed gaan. Niks is vanzelfsprekend, als het goed gaat is het mooi meegenomen en kun je alleen maar dankbaar zijn. De geschiedenis van de mensheid is lang en heftig, ook dit komt de mensheid waarschijnlijk wel weer te boven (en anders maar niet, het zij zo) We plukken de dag ik hoop volgend jaar wel gezellig op je verjaardag te komen, daar ga ik dan wel gewoon van uit ha ha! Gauw maar weer FaceTimen! Liefs, Irene x
Mooi gezegd ❤️
Een zonnige zondag, zo was het vorig jaar ook op je verjaardag.
We hebben nog een fijne wandeling kunnen maken.
Wie had toen kunnen denken hoe het jaar zou verlopen.
Nu zijn we veel alleen in ons huis, genoeg tijd om alles te overdenken wat we afgelopen jaar hebben meegemaakt. Gelukkig ook nog genoeg om dankbaar voor te zijn.
Liefs van je moeder ❤️
Ja dat was een mooie wandeling met beide (o)ma’s over de hei.
Lijkt langer geleden, met alles wat er afgelopen jaar gebeurd is.
Fijn dat je genoeg voelt om dankbaar voor te zijn!