Vannacht hebben we heel bescheiden het nieuwe jaar ingeluid met z’n viertjes. Een heel ander ‘feest’ dan vorig jaar, toen Corona nog ver weg was en we geen idee hadden van wat ons allemaal te wachten stond.
We hadden in ieder geval lekkere oliebollen. Toen we hier kwamen wonen, dacht ik dat we de oliebollen van de bakker uit onze vorige woonplaats zouden missen, maar intuïtief had ik meteen de juiste opvolger gevonden. Een kleine ambachtelijke bakker; op onze eerste Oudjaarsdag stond er een lange rij buiten de winkel en ik wist dat ik goed zat.
Vorig jaar was ik rond deze tijd net klaar met de radiotherapie en gestart met de hormoontherapie. De laatste vijf maanden van 2019 hadden erin gehakt, maar ik kreeg een energieboost toen onze beste vrienden onverwacht Oudjaarsavond bij ons wilden komen vieren.
Ik had gezegd dat ik zelf voor het eten zou zorgen, maar mijn vriendinnen hadden natuurlijk -zorgzaam als ze zijn- toch lekkere hapjes meegenomen, zodat we veel te veel hadden. We zaten met z’n allen rond de grote keukentafel, een geliefde plek bij ons thuis. Onze jongste gast vond het geweldig om door het grote raam op zolder naar het vuurwerk te kijken, wat een beetje lastig werd toen er een dikke mist kwam opzetten. Tegen middernacht trok dat gelukkig op en hadden we prima zicht.
Blijkbaar was het heel plaatselijk helder, want een paar uur later waren onze vrienden nog maar net op weg naar huis, toen ze tegen een massieve muur van mist op reden en rechtsomkeer maakten. Ik was blij dat ze voor hun veiligheid kozen en vond het fijn dat ze toch nog gebruik maakten van de logeerplekken die ik had klaargemaakt.
Tradities
Zo aan het einde van het jaar hebben we een paar tradities die we graag in ere houden. In december bakken we worstenbroodjes volgens traditie van mijn schoonfamilie.
Met mijn familie hebben we een traditionele familiebijeenkomst op Nieuwjaarsdag. Al zolang ik me kan herinneren is dat de dag dat we elkaar een gelukkig nieuwjaar wensen en samen oliebollen eten. Zelfs mijn moeder weet niet beter dan dat haar vader op Oudjaarsdag bergen oliebollen bakte. Opa en oma leven al lang niet meer, maar met bijna honderd kinderen, klein- en achterkleinkinderen proberen we de lange traditie in ere te houden (dit jaar helaas niet vanwege Corona).
We hebben een hoop te verwerken van afgelopen jaar en veel in te halen. Ik wens dat iedereen, wereldwijd, dit jaar de veerkracht vindt om een betere plek te maken van deze aarde. Neem niets voor lief.
Wees lief voor jezelf en voor je naasten en blijf gezond!